Τριάμισι χρόνια Σπόρος, δύο χρόνια Σποροχώρος
Ξεκινήσαμε το φθινόπωρο του 2004 διακινώντας μικρές ποσότητες καφέ από χέρι σε χέρι σε φίλους και φίλες, σε στέκια και συλλογικότητες. Επί ενάμιση χρόνο είδαμε το δίκτυο διακίνησης να διευρύνεται και το εγχείρημά μας να εμπλουτίζεται όλο και περισσότερο. Στην αρχική μας επιθυμία να στηρίξουμε έμπρακτα το κίνημα των Ζαπατίστας προστέθηκε ένα πλήθος προβληματισμών. Μπορούμε να συνδεθούμε με ανθρώπους που ψάχνουν, εδώ και τώρα, έναν άλλο τρόπο να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους, εγκαταλείποντας την άνεση και την ανωνυμία του σούπερ μάρκετ; Μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν κόμβο που να ενώνει αυτούς τους ανθρώπους με παραγωγούς του Νότου και του Βορρά, που αγωνίζονται συλλογικά να βελτιώσουν τη ζωή τους, να παράξουν προϊόντα με σεβασμό στο περιβάλλον και να τα διακινήσουν στο περιθώριο του επίσημου εμπορικού κυκλώματος;
Θεωρώντας ότι αξίζει να το δοκιμάσουμε και έχοντας ως παρακαταθήκη την ώθηση και την υποστήριξη δεκάδων ανθρώπων που είδαν ότι κάτι από αυτή την υπόθεση τους αφορά, αποφασίσαμε πριν από δύο ακριβώς χρόνια να δημιουργήσουμε ένα σταθερό σημείο διακίνησης των προϊόντων, αλλά και έναν χώρο συνεύρεσης και ανταλλαγής ιδεών, τον Σποροχώρο.
Τα υπόλοιπα είναι λίγο πολύ γνωστά: ο χώρος είναι ανοικτός καθημερινά, εκτός και αν θέλουμε να συμμετάσχουμε σε κάποια πορεία. Σε αυτόν συνεδριάζει μια φορά την εβδομάδα η ολομέλεια της συλλογικότητας ή οι διάφορες ομάδες εργασίας που προσπαθούν να φέρουν βόλτα ένα σωρό οργανωτικά, πρακτικά και θεωρητικά προβλήματα. Σε αυτόν επίσης διακινούνται, εκτός από τα γνωστά προϊόντα (καφές, ζάχαρη, κακάο), και μερικά καινούργια: κουλουράκια από τον γυναικείο συνεταιρισμό της Φτελιάς, ζυμαρικά από κοινωνικούς συνεταιρισμούς της Ιταλίας, βιοδιασπώμενα απορρυπαντικά.
Μέσα από αυτό τον χώρο, αλλά και 42 άλλες πόλεις και χωριά, διακινήθηκαν το 2007 7.126 κιλά καφέ, 50% δηλαδή περισσότερα απ' ό,τι το 2006. Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να επιστρέψουμε στις ζαπατιστικές κοινότητες 4 χιλιάδες ευρώ και να πληρώσουμε την προκαταβολή για την εισαγωγή ενός κοντέινερ με καφέ, κατευθείαν από τους ζαπατιστικούς συνεταιρισμούς!
Παράλληλα, λειτουργεί στο πατάρι ένα μόνιμο χαριστικό παζάρι, σε μια προσπάθεια έμπρακτης κριτικής στην κατανάλωση, τις εμπορευματικές σχέσεις και τη σπατάλη των φυσικών πόρων.
Τέλος, γίνονται τα πρώτα βήματα για τη δημιουργία ενός δικτύου διακίνησης αγροτικών προϊόντων, στο οποίο παραγωγοί και καταναλωτές θα συνεργάζονται ισότιμα και αδιαμεσολάβητα.
Ελπίζουμε μέσα από αυτές τις πρωτοβουλίες, και διάφορες άλλες που στριφογυρίζουν στο μυαλό μας, να συνεχίσουμε να βρισκόμαστε με ανθρώπους και ομάδες που επιθυμούν να πειραματιστούν στη δημιουργία κοινωνικών σχέσεων που θα βασίζονται στην αλληλεγγύη και το αμοιβαίο συμφέρον.